In alle reisboeken over Zuid Amerika wordt maar al te graag de term "nieuwe wereld" aangehaald. Maar ik moet zeggen dat ik niet anders kan dan ook die term te gebruiken, want het is echt in alle opzichten een andere, nieuwe wereld hier in Peru.
Wie hier is geweest, zal herkennen dat het eerste wat je hier overweldigt de afmetingen van alles is. De verhouding tussen mens en omgeving is hier bizar. Mijn ontmoeting met Lima was een hele korte van slechts een paar uur, maar de indruk die de stad van 10 miljoen mensen achterliet is blijvend. Vanuit de taxi zag ik niks anders dan mensen en eindeloze avenues vol met huizen en winkels. Maar laat ik niet teveel woorden aan Lima vuil maken, want die gebruik ik liever om te vertellen hoe ongelovelijk mooi het hier in Cusco is!
De eerste kennismaking met de Andes was meteen in het vliegtuig van Lima naar Cusco. Ik heb denk ik de hele vlucht met mond open, een draadje slijm en ongeloof uit het raam zitten staren naar de eindeloze massa bergen die door de zonsopgang werden verlicht. En na maanden achtereen achter mijn computertje in het kantoor via google earth naar de Andes te kijken, was het prachtig en raar om er eindelijk middenin te zitten.
Over Cusco kan ik tegenlijk heel veel en weinig vertellen. Ik heb niks om het mee te vergelijken, maar ik denk dat ik rustig kan zeggen dat dit een van de mooiste steden in Zuid Amerika moet zijn. Midden in een grote vallei in de bergen ligt de stad met oude smalle steegjes, gigantische barokke kathedralen, Inca muren, lama´s en hordes toeristen. Die laatste laat ik liever buiten beschouwing, maar dat is moeilijk hier. En hoeveel ik ook erover wil vertellen, ik denk dat ik dat liever tot over een weekje of 2 bewaar, want ik zou nu uit euforie de woorden fantastisch en geweldig teveel gebruiken. Ik laat de overweldiging even inzinken.
De eerste 2 dagen heb ik hier vrij weinig gedaan, wat een vereiste is eigenlijk, om te kunnen wennen aan de hoogte van 3500 meter. Wat ik wel meteen ben gaan doen, is het drinken van Coca thee en het kouwen van de bladeren, waardoor ik nergens last van heb. En ook nu ik dit schrijf, zit er een dikke prop Coca onder mijn wang!
Het laatste wat ik in dit berichtje nog zal vertellen is iets over Pisac. Gister heb ik mijn eerste uitstapje gemaakt, naar de markt van Pisac. Dat is een (nog) authentiek dorpje op ongeveer een uurtje met de bus buiten Cusco. Bij aankomst viel wederom mijn mond open, vergezeld met het draadje slijm. In Cusco zijn de bergen relatief ver weg, maar dit dorpje ligt er middenin. Hier was eigenlijk de echte kennismaking met de Peruaanse cultuur. De markt was voor de helft bezet met de verkoop van fruit en ander eten, en voor de andere helft met handwerk, wat uiteraard wel weer de nodige toeristen aantrok. Dat neemt niet weg dat het echt prachtig was om alle mensen hier bezig te zien, en de kleden en tassen en ontelbaar veel spullen die ze verkochten.
Om af te sluiten kan ik ondanks dat ik hier zo kort ben een ding met zekerheid zeggen: Hier in dit geweldige land leven veel mensen achter een masker voor de toeristen, maar het is niet te ontkennen dat door die maskers heen een sterke straal authentieke peruaanse schoonheid schijnt. Ik hoop dat ik deze cultuur in de komende 2 maanden zal leren kennen, en de maskers mag afnemen.
Wie hier is geweest, zal herkennen dat het eerste wat je hier overweldigt de afmetingen van alles is. De verhouding tussen mens en omgeving is hier bizar. Mijn ontmoeting met Lima was een hele korte van slechts een paar uur, maar de indruk die de stad van 10 miljoen mensen achterliet is blijvend. Vanuit de taxi zag ik niks anders dan mensen en eindeloze avenues vol met huizen en winkels. Maar laat ik niet teveel woorden aan Lima vuil maken, want die gebruik ik liever om te vertellen hoe ongelovelijk mooi het hier in Cusco is!
De eerste kennismaking met de Andes was meteen in het vliegtuig van Lima naar Cusco. Ik heb denk ik de hele vlucht met mond open, een draadje slijm en ongeloof uit het raam zitten staren naar de eindeloze massa bergen die door de zonsopgang werden verlicht. En na maanden achtereen achter mijn computertje in het kantoor via google earth naar de Andes te kijken, was het prachtig en raar om er eindelijk middenin te zitten.
Over Cusco kan ik tegenlijk heel veel en weinig vertellen. Ik heb niks om het mee te vergelijken, maar ik denk dat ik rustig kan zeggen dat dit een van de mooiste steden in Zuid Amerika moet zijn. Midden in een grote vallei in de bergen ligt de stad met oude smalle steegjes, gigantische barokke kathedralen, Inca muren, lama´s en hordes toeristen. Die laatste laat ik liever buiten beschouwing, maar dat is moeilijk hier. En hoeveel ik ook erover wil vertellen, ik denk dat ik dat liever tot over een weekje of 2 bewaar, want ik zou nu uit euforie de woorden fantastisch en geweldig teveel gebruiken. Ik laat de overweldiging even inzinken.
De eerste 2 dagen heb ik hier vrij weinig gedaan, wat een vereiste is eigenlijk, om te kunnen wennen aan de hoogte van 3500 meter. Wat ik wel meteen ben gaan doen, is het drinken van Coca thee en het kouwen van de bladeren, waardoor ik nergens last van heb. En ook nu ik dit schrijf, zit er een dikke prop Coca onder mijn wang!
Het laatste wat ik in dit berichtje nog zal vertellen is iets over Pisac. Gister heb ik mijn eerste uitstapje gemaakt, naar de markt van Pisac. Dat is een (nog) authentiek dorpje op ongeveer een uurtje met de bus buiten Cusco. Bij aankomst viel wederom mijn mond open, vergezeld met het draadje slijm. In Cusco zijn de bergen relatief ver weg, maar dit dorpje ligt er middenin. Hier was eigenlijk de echte kennismaking met de Peruaanse cultuur. De markt was voor de helft bezet met de verkoop van fruit en ander eten, en voor de andere helft met handwerk, wat uiteraard wel weer de nodige toeristen aantrok. Dat neemt niet weg dat het echt prachtig was om alle mensen hier bezig te zien, en de kleden en tassen en ontelbaar veel spullen die ze verkochten.
Om af te sluiten kan ik ondanks dat ik hier zo kort ben een ding met zekerheid zeggen: Hier in dit geweldige land leven veel mensen achter een masker voor de toeristen, maar het is niet te ontkennen dat door die maskers heen een sterke straal authentieke peruaanse schoonheid schijnt. Ik hoop dat ik deze cultuur in de komende 2 maanden zal leren kennen, en de maskers mag afnemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten